Yazar	: Ebru Özgün  -Zeynep Ertuğrul-Çiğdem Kara
Türü	: Araştırma Makalesi
Baskı Yılı	: 2026
Sayı	: 125
Sayfa	: 167-190

Özet
Makale, Sennur Sezer’in (1943-2015) Evrensel gazetesinde 1995’te yayımlanan “Ben Sennur Sezer” yazısında, Taşkızak Tersanesinde çalıştığı yıllarda, not bırakarak intihar eden bir ustabaşıyı anlattığı anısını konu almaktadır. Bu anı, okura birçok ölüm ve intihar temalı resmi çağrıştırmaktadır. Amacımız, üç farklı uzmanlık alanı (edebiyat, halkbilim, sanat tarihi) çerçevesinden anı ile sanat tarihindeki kimi eserler arasındaki ortak kalıpları keşfetmek; anıdaki olayların temelinde yer alan sosyal, edebî ve sanatsal bağlamı oluşturup anının gizli kurgusuna, derin anlamına ulaşmaktır. Anının ikonografisi, Simon Morley’in sanat eserlerini analizde kullandığı yedi anahtar (tarihî, biyografik, estetik, deneyimsel, kuramsal, skeptik, piyasa); Ernst Kris ve Otto Kurz’un mitik sanatçı biyografisi yöntemleriyle çözümlenmektedir. Bulgulardan bazıları şöyledir: Sezer’in entelektüel derinliği, sözünün görsel gücü, edebiyat ve sanat dünyasındaki çok yönlülüğü sayesinde anı, çok katmanlı bir sanat eserine dönüşmektedir. Sezer’in görsel bir dille oluşturulduğu savlanan anısı ile görsel sanatlar arasındaki ilişki şu dört yolla gerçekleşmektedir: Trajik bir olaya dayansa da ölümün güzellemesinin yapılması, ölümün sakinliği, ölenin huzura kavuşmuş olarak betimlenmesi, son nefesine dek kendini ifade etme. Anıyı âdeta bir tabloya dönüştüren diğer unsurlar arasında farklı edebî türlerden yararlanma, ölü bedeni yücelten kalıp imge kullanımı vardır; ana estetik büküm tekniğidir. Özgün çalışma tarzıyla Sezer edebî kolajcı olarak da nitelendirilebilir. Anı, söylence sever bir yazar olarak Sezer’in biyografisinde de bir dönüm noktası olup yazarlık yolunu seçmesinin etiyolojik efsanesine dönüşmektedir.

Anahtar Kelimeler
Sennur Sezer, görsel betim, Morley’in yedi anahtarı, mitik sanatçı biyografisi, intihar/ölüm

Abstract
The article is about the memoir of Sennur Sezer (1943-2015), who wrote in her article “I am Sennur Sezer” published in Evrensel newspaper in 1995, about a foreman who committed suicide by leaving a note during the years she worked at Taşkızak Shipyard. This memory reminds the reader of many images of death and suicide. Our purpose is to explore the patterns of transition between the memoir and the works of art it tells within the framework of three different areas of expertise (literature, folklore, art history); it is to obtain the hidden fiction and deep meaning by creating the social, literary and artistic context underlying the events in the memory. The iconography of the memory is analyzed using the seven keys used by Simon Morley in analyzing works of art (historical, biographical, aesthetic, experiential, theoretical, skeptical, market) and Ernst Kris and Otto Kurz’s mythic artist biography methods. Some of the findings are as follows: Because of Sezer’s intellectual depth, the visual power of her words, and her versatility in the world of literature and art, the memoir turns into a multi-layered work of art. The relationship between Sezer’s memoir, which is claimed to have been created with a visual language, and visual arts is realised in the following four ways: Even if it is based on a tragic event, glorifying death, the calmness of death, depicting the deceased at peace, expressing himself until his last breath. Other elements that transform the memoir into a painting contain the use of different literary genres and the use of stereotyped images that glorify the dead body; the main aesthetic tool is the twisted structure. With her original working style, Sezer can also be described as a literary collage maker. The memoir is also a turning point in the biography of Sezer who loves myths, and itself turns into the etiological legend of Sezer’s choice of the path of writing.

Keywords
Sennur Sezer, visual depiction, Morley’s seven keys, mythic artist biography, suicide/death